استرس کودکی ناشی از چیست؟ + علائم و 14 روش درمان


استرس احساس رایجی است که معمولا زمانی احساس می‌شود که تحت فشار هستیم و نمی‌توانیم با این فشار مقابله کنیم.کودکان نیز مانند بزرگسالان دچار استرس می‌شوند و اگر میزان استرس آنها از حد معمول بیشتر شود مشکلاتی را برای سلامت روان آنها ایجاد می‌کند. در این مقاله شما را با استرس کودکی به طور کامل آشنا خواهیم کرد و راهکارهایی برای کاهش استرس فرزندتان به شما خواهیم داد.

چه چیزی باعث استرس کودکی می‌شود؟

کودکان همیشه استرس را مانند بزرگسالان تجربه نمی‌کنند. در حالی که استرس ناشی از کار در میان بزرگسالان رایج است، اکثر کودکان زمانی که نمی‌توانند با موقعیت‌های تهدید کننده، دشوار یا دردناک کنار بیایند، استرس را تجربه می‌کنند. هنگامی که کودکان چیزی جدید یا غیرمنتظره را تجربه می‌کنند، استرس می‌تواند در آنها ایجاد شود. برای کودکان خردسال، تنش‌هایی در خانه مانند آزار خانگی، جدایی والدین یا مرگ یکی از عزیزان از دلایل رایج استرس هستند. مدرسه نیز یکی دیگر از دلایل رایج استرس کودکی است. پیدا کردن دوستان جدید یا شرکت در امتحانات باعث می‌شود کودکان احساس غمگینی کنند.

همانطور که کودکان بزرگتر می‌شوند، منابع استرس آنها نیز می‌تواند افزایش یابد زیرا آنها تغییرات بزرگتری در زندگی را تجربه می‌کنند، مانند گروه‌های جدید دوستان، تکالیف بیشتر مدرسه و افزایش دسترسی به رسانه‌های اجتماعی و اخبار گسترده‌تر در جهان. بسیاری از نوجوانان تحت فشار مسائل اجتماعی مانند تغییرات آب و هوا و تبعیض نیز هستند. به طور کلی معمولا استرس کودکی به دلیل عوامل زیر به وجود می‌آید:

  • افکار یا احساسات منفی در مورد خود
  • ایجاد تغییرات در بدن آنها مانند شروع بلوغ
  • خواسته‌های مدرسه مانند امتحانات و تکالیف بیشتر با افزایش سن
  • مشکلات با دوستان در مدرسه و معاشرت
  • تغییرات بزرگ مانند جابجایی خانه، تغییر مدرسه یا جدایی والدین
  • بیماری مزمن، مشکلات مالی در خانواده یا مرگ یکی از عزیزان
  • محیط‌های ناامن در خانه یا همسایگی
  • فشار برای پذیرفته شدن از نظر اجتماعی
  • فیلم‌ها یا کتاب‌های ترسناک

مهم است که به یاد داشته باشید که کودکان مانند “اسفنج” هستند و آنچه را که در اطرافشان می‌گذرد جذب می‌کنند. آنها متوجه می‌شوند که والدینشان چه زمانی استرس دارند و ممکن است به آن حالت عاطفی، هر چه که باشد، واکنش نشان دهند.

8 علامت هشدار دهنده استرس در کودکان

به طور کلی همه کودکان را شاد و فعال می‌بینند. اما درست مانند بزرگسالان، کودکان نیز می‌توانند از استرس رنج ببرند، به ویژه هنگامی که با حوادث آسیب‌زا مانند یک بیماری مثل کرونا مواجه می‌شوند. در واقع، اخبار اخیر حاکی از آن است که کووید-19 کودکان را به شدت آسیب پذیر می‌کند زیرا آنها نگران سلامتی عزیزانشان هستن و می‌ترسند که دیگر نتوانند دوستان خود را ببینند.

کودکان ممکن است به استرس واکنش متفاوتی نشان دهند و ممکن است کلماتی برای بیان احساسات خود نداشته باشند، اما علائمی از خود بروز می‌دهند که می‌تواند استرس آنها را نشان دهد. علائم رایج استرس کودکی، ممکن است تغییرات فیزیکی، احساسی و رفتاری باشد، مانند:

1. تغییر در عادات غذایی

استرس بر سطح انسولین و کورتیزول افراد تاثیر می‌گذارد و ممکن است باعث پرخوری کودکان و انتخاب غذاهای ناسالم مانند غذاهای حاوی قند، چربی یا هر دو شود. از سوی دیگر، برخی از کودکان با استرس به حدی مشغول می‌شوند که اشتهای خود را از دست می‌دهند یا اصلاً احساس گرسنگی نمی‌کنند. اگر تغییرات قابل توجهی در الگوهای غذایی کودک شما وجود دارد، هر چه زودتر با پزشک صحبت کنید تا کودکتان دچار اختلالات خوردن نشود.

2. تغییر در الگوی خواب

استرس همچنین می‌تواند الگوی خواب کودک را مختل کند. به دلیل تفکر بیش از حد، اضطراب و یا نگرانی، کودک شما ممکن است شب‌ها به سختی به خواب برود و یا نتواند ساعت‌های کافی بخوابد. استرس همچنین می‌تواند منجر به شب ادراری، کابوس و سایر اختلالات خواب شود.

پیشنهاد می‌کنم این مقاله را بخوانید: آموزش مدیتیشن قبل از خواب

3. مکیدن انگشت شست

مکیدن انگشت شست ممکن است برای کودکان نوپا (کودکان یک تا دو ساله) طبیعی باشد، ولی معمولاً در حدود سه سالگی متوقف می‌شود. اما مکیدن شست می‌تواند برای کودکان مدرسه‌ای مشکل‌ساز باشد، به‌ویژه زمانی که به مکانیزم مقابله با استرس یا اضطراب تبدیل شود. مکیدن شست ممکن است باعث عفونت دهان، مشکلات انگشت شست، مشکلات در گفتار و نامرتبی دندان‌ها شود. اگر کودک شما در تلاش برای توقف مکیدن انگشت است، از یک متخصص کمک بخواهید.

4. افزایش وابستگی به والدین و نزدیکان

برخی از کودکان والدین، خواهر و برادر یا قیم خود را به عنوان «شبکه ایمنی» خود می‌دانند. به همین دلیل است که آنها بیشتر وابسته یا نیازمند می‌شوند و ممکن است در هنگام استرس، در جدایی از افراد دچار مشکل شوند.

5. نوسانات خلقی

نوسانات خلقی، مانند رفتار در موقعیت‌های عادی، احساس تحریک پذیری یا گریه بی دلیل نیز می‌تواند نشانه‌ای از استرس، به ویژه برای کودکان کوچکتر باشد. اگر کودک شما نوسانات خلقی دارد، حتما حال او را بپرسید. به این ترتیب می‌توانید موضوع را مطرح کنید یا حداقل به او آرامش دهید.

6. پرخاشگر بودن

برخی از کودکانی که استرس را تجربه می‌کنند، به نقطه‌ای می‌رسند که از نظر فیزیکی پرخاشگر یا خشن می‌شوند. اگر متوجه تغییرات رفتاری نگران‌کننده در کودک خود شدید، با یک روانشناس، روانپزشک یا متخصص اطفال صحبت کنید تا فورا مشکل را حل کند.

7. انزوا یا کناره‌گیری

استرس بیش از حد همچنین ممکن است باعث شود که کودکان خود را از افراد دیگر، حتی خانواده، منزوی یا جدا کنند. اگر کودک شما چند روزی است که اتاق خود را ترک نکرده است، در اسرع وقت از یک پزشک راهنمایی بخواهید. انزوا یا کناره‌گیری باید فورا مورد توجه قرار گیرد زیرا ممکن است به افکار خطرناکی مانند آسیب رساندن به خود منجر شود.

این مقاله را نیز بخوانید: کاهش و رفع استرس فوری

8. دردهای جسمی

وقتی استرس دارید یا مضطرب هستید، مغز شما یک پاسخ بیولوژیکی «جنگ یا گریز» می‌دهد که سیگنال‌هایی را به بدن شما می‌فرستد که می‌تواند به شما کمک کند از آسیب احتمالی فرار کنید. سپس، احساس هوشیاری بیشتری می‌کنید. ضربان قلب شما افزایش می‌یابد و ماهیچه‌های شما شروع به منقبض شدن می‌کنند. با این حال، هنگامی که فرد استرس بیش از حدی را تجربه می‌کند، ممکن است به دردهای فیزیکی مانند ناراحتی معده، شانه درد، سردرد و اسهال نیز دچار شود. اگر کودک شما از درد جسمانی رنج می‌برد با پزشک صحبت کنید تا درمان مورد نیاز خود را دریافت کند.

راهکارهایی برای کاهش استرس کودکی

به احتمال زیاد، هرکسی علائم استرس و اضطراب را زمانی در بدن و ذهن خود احساس کرده است. خوشبختانه، نکات و ترفندهایی وجود دارد که به کودکان و نوجوانان کمک می‌کند تا به موقعیت‌های استرس‌زا به طرز ماهرانه‌ای واکنش نشان دهند. دکتر کاتلین اندرسون، روانشناس کودکان در CHOC، مهارت‌های مختلفی را برای کمک به مبارزه با استرس کودکی ارائه می‌دهد.

1. تنفس شکمی

هنگامی که فردی احساس عصبی بودن یا استرس می‌کند، ممکن است تنفس و ضربان قلب او افزایش یابد و ماهیچه‌هایش منقبض و سفت شوند و به وضوح فکر کردن را سخت‌تر کنند. اما زمانی که آنها بتوانند بدن خود را آرام کنند – از طریق ترفندهایی مانند تنفس شکمی – می‌تواند استرس و درد خود را کاهش دهند. به این طریق می‌توانید تنفس شکمی را با کودک خود تمرین کنید:

  • با دراز کشیدن یا نشستن روی یک صندلی و پاهایشان روی زمین شروع کنید.
  • یک دست را روی شکم و دست دیگر را روی سینه قرار دهید.
  • از کودکتان بخواهید از طریق بینی نفس عمیق بکشد و ریه‌هایش را پر از هوا کند.
  • شکم آنها با نفس کشیدن پر می‌شود. دست روی سینه آنها باید ثابت بماند.
  • از آنها بخواهید هنگام بازدم لب‌های خود را به شکل O دربیاورند و تمام هوا را با دهن به بیرون هدایت کنند.
  • آنها باید با خالی کردن نفسشان، احساس کنند که شکمشان کاملا صاف می‌شود.

اگر کودک شما نیاز به آرامش دارد یا اگر درد دارد، می‌تواند از تنفس شکمی استفاده کند و مانند هر مهارت دیگری، هرچه بیشتر تنفس شکمی را تمرین کند، بهتر خواهد شد. البته شما نیز می‌توانید بدون توجه به سن، با تمام اعضای خانواده تنفس شکمی را تمرین کنید!

این مقاله نیز می‌تواند به شما کمک کند: تنفس دیافراگمی و صحیح چیست؟

2. فعال شدن

فعال شدن فقط برای سلامت جسمانی مفید نیست؛ برای سلامت روان نیز خوب است! اگر کودک شما احساس بی حوصلگی، خستگی، بیش فعالی، غمگینی، عصبانیت یا عصبی بودن می‌کند، بیرون آمدن و فعال شدن می‌تواند به او کمک کند تا احساسات خود را بهتر مدیریت کند. برای فعال شدن زمان زیاد یا وسایل زیادی لازم نیست. می‌توانید این کارها را به همراه کودکتان انجام دهید:

  • پیاده‌روی خانوادگی در بیرون.
  • سه چرخه یا دوچرخه سواری.
  • تمیز کردن و نظم دادن به اتاق آنها.
  • بازی کردن با حیوان خانگی خود.
  • شنا کردن.
  • گوش دادن به آهنگ‌های مورد علاقه.
  • انجام بازی‌های فعال با دوستان و خانواده.
  • طناب زدن.
  • دویدن.
  • رفتن به باشگاه.
  • شرکت در کلاس یوگا یا انجام ویدیوی یوگا در خانه. (چگونه یوگا را شروع کنیم؟)
  • دوچرخه سواری.
  • اسکیت سواری.
  • پیوستن به یک تیم ورزشی.

3. تصویرسازی هدایت شده

آیا تا به حال تصور کرده‌اید که در یک ساحل آرامش‌بخش هستید؟ این در واقع یک راه واقعی و موثر برای کسی است که می‌خواهد با موقعیت‌های استرس‌زا کنار بیاید. این استراتژی تصویرسازی هدایت شده نام دارد. در تصویرسازی هدایت شده، کودکان و نوجوانان می‌توانند از تخیل خود برای تمرکز بر حواس خود استفاده کنند و نحوه تفکر و احساس خود را تغییر دهند. از کودکان بخواهید هنگام انجام تصویرسازی هدایت شده، به فیلم‌‌ها یا عکس‌های یک مکان مورد علاقه نگاه کنند یا به یک فیلمنامه و بوی عطر خوب فکر کنند.

از آنها بخواهید به چیزها و مکان‌هایی فکر کنند که به آنها احساس لذت و آرامش می‌دهد. به آنها کمک کنید تا از تمام مهارت‌های رویاپردازی خود استفاده کنند و به هر چیز کوچکی که مکان را خاص می‌کند فکر کنند و آن را همانطور که دوست دارند تجربه کنند. به آنها بگویید تا به آنچه در مکان خاص خود می‌بینند، بو می‌کنند، می‌چشند، می‌شنوند و احساس می‌کنند عمیقا فکر کنند.

اگر عطر مورد علاقه یا رایحه‌ای در حافظه خود دارند، می توانند از آن برای کمک به آرامش استفاده کنند. پس از انجام این کار ممکن است متوجه شوند که تنفسشان کند می‌شود و با شل شدن کل بدن، عضلاتشان شل می‌شود.

گاهی اوقات ممکن است بچه‌ها برای انجام این فعالیت تخیلی، به تنهایی مشکل داشته باشند. اگر این مورد برای کودک یا نوجوان شما سخت است، می‌توانید مکانی به یاد ماندنی یا خاص را در حالی که کودک شما چشمان خود را بسته و گوش می‌دهد توصیف کنید.

4. روزانه نویسی

کاغذ مکانی است برای کودکان و نوجوانان برای نوشتن درباره افکار و احساسات خود و ثبت فعالیت‌های روزانه. این کار می‌تواند به آنها کمک کند تا استرس را از بین ببرند، درباره خود بیشتر بیاموزند، احساسات قوی را پردازش کرده و مشکلات را حل کنند. زمانی که شخصی ناراحت، ترسیده یا عصبانی است، و یا زمانی که در مورد چیزی هیجان زده است، روزانه نویسی می‌تواند مفید باشد.

برای شروع، یک دفترچه یادداشت و یک خودکار پیدا کنید. قلم و کاغذ بهترین هستند، اما تایپ کردن روی تبلت یا رایانه نیز می‌تواند کارساز باشد. ژورنال نویسی بهتر است در محیطی راحت، آرام و ساکت انجام شود تا وقفه و حواس پرتی ایجاد نشود.

از فرزندتان بخواهید شروع به نوشتن، نقاشی یا تایپ کند! هیچ راه درست یا غلطی برای ژورنال نویسی وجود ندارد. اگر فرزند شما نمی‌داند در مورد چه چیزی بنویسد، در اینجا چند ایده برای شروع وجود دارد. آنها می‌توانند در مورد موارد زیر بنویسند:

  • کاری که امروز کردند.
  • چیزی که آنها مشتاقانه منتظر آن هستند و دلیلش.
  • چیزی که آنها نگران آن هستند و دلیلش.
  • زمانی که آنها واقعاً احساس قوی بودن یا غرور می‌کردند.
  • چیزی که آنها آرزو می‌کنند می‌توانند همین الان در زندگی خود تغییر دهند.

این دفتر یا ژورنال می‌تواند کتاب خصوصی خودشان باشد و یا می‌توانند آن را با دیگران به اشتراک بگذارند. خوب است که با 10 دقیقه یادداشت برداری شروع کنند. هرچه تعداد دفعات بیشتری در دفتر خاطرات بنویسند، بیشتر در مورد خود یاد خواهند گرفت و احساس بهتری پیدا خواهند کرد.

5. شکرگزاری

شکرگزاری یک استراتژی عالی برای کمک به کودکان، نوجوانان و بزرگسالان است و همه چیز را در چشم‌انداز قرار می‌دهد و باعث می‌شود آنها احساس شادی کنند. خصوصا زمانی که فرد احساس استرس، ناامیدی، غمگینی یا عصبانیت می‌کند، سپاسگزاری می‌تواند مفید باشد.

برای تمرین شکرگزاری، از فرزندانتان بخواهید به چیزهایی فکر کنند که برایشان سپاسگزار هستند: مثلا بابت خانه و وسایلشان، تجربیاتی که داشته‌اند یا افراد زندگی‌شان. سپس، آنها می‌توانند چیزهایی را که بابت آنها سپاسگزار هستند در یک دفتر یادداشت بنویسند و از برچسب‌ها، نقاشی‌ها و… استفاده کنند. به غیر از نوشتن یک لیست، چند روش دیگر برای تمرین سپاسگزاری وجود دارد:

از فرزندتان بخواهید که برای عزیزان خود نامه بنویسد و از آنها سپاسگزاری کند. به او بگویید در نامه بنویسد که چرا از او سپاسگزار است. سپس از کودکتان بخواهید به صورت شخصی یا تلفنی نامه را ارسال کند و یا آن را با صدای بلند برای آن شخص بخواند.

به مدت یک هفته هر روز از فرزندتان بخواهید سه اتفاق خوب را که در آن روز برایش اتفاق افتاده بنویسد. مثلا این اتفاق خوب می‌تواند به این دلیل باشد که آنها دوست جدیدی پیدا کرده‌اند، در یک آزمون نمره خوبی کسب کرده‌اند، احساس سلامتی کرده‌اند یا با یک دوست گفتگوی خوبی داشته‌اند.

علاوه بر سه اتفاق خوب، حتماً از آنها بپرسید که چه چیزی باعث شد که اتفاق خوب رخ دهد یا چرا این اتفاق افتاده است. به عنوان مثال، آیا آنها با یک دوست جدید ملاقات کردند زیرا آنها سلام کردند یا فعالیت جدیدی را امتحان کردند؟ آیا آنها در یک آزمون خوب عمل کردند، چون در این کار استعداد دارند یا به این دلیل که مطالعه زیادی انجام داده‌اند؟

از فرزندتان بخواهید تمام چیزهای مثبتی را که برای کسی آرزو می‌کند بنویسد و به او بدهد. سعی کنید دو نفر را برای ارسال افکار محبت آمیز انتخاب کنید، یکی از اعضای نزدیک خانواده مانند یک خواهر یا برادر یا والدین، و یک عضو خانواده یا دوست دورتر. از تشکر کردن لذت ببرید و ببینید چگونه می‌تواند به فرزندان شما کمک کند تا استرس کودکی را از بین ببرند!

6. تمرین آرامش عضلانی

آرامش عضلانی راهی عالی برای کمک به آرام کردن بدن و ذهن کودکان یا نوجوانانی است که عصبی، استرسی یا ناراحت هستند. این تمرین با کشش و رها کردن ماهیچه‌های مختلف، به ذهن اجازه می‌دهد که آرام شود و فقط روی یک چیز تمرکز کند. همچنین می‌تواند به کودکان و بزرگسالان کمک کند تا تشخیص دهند که استرس یا نگرانی ممکن است باعث درد و تنش در قسمت‌های مختلف بدن آنها شود و چگونه می‌توانند آن را رها کنند.

برای انجام آرامش عضلانی، از فرزندتان بخواهید که با قرار گرفتن در یک موقعیت راحت شروع کند. آنها می‌توانند دراز کشیده باشند یا روی صندلی بنشینند و پاهایشان روی زمین باشد. سپس از آنها بخواهید 5 تا 10 بار با شکم نفس بکشند. در مرحله بعد، از آنها بخواهید روی تنش و آرامش بخش‌های مختلف بدن تمرکز کنند، سپس دستورالعمل‌های زیر را برای قسمت‌های مختلف بدن کودک خود بخوانید:

  • صورت: با فشار دادن تمام ماهیچه‌های صورت مانند چشم‌ها، گونه‌ها، بینی و پیشانی شروع کن. صورتت را در هم جمع کن و محکم نگه دار و تا 10 بشمار. سپس، سفتی را رها کن تا احساس کنی که عضلات صورتت به حالت آرامش در آمده‌اند.
  • فک: دندان‌های خود را به آرامی روی هم فشار بده. 10 ثانیه نگه دار و رها کن.
  • شانه‌ها و گردن: اکنون شانه‌ها و گردن خود حرکت بده، شانه‌های خود را تا زمانی که به گوش‌هایت برسند بالا بکش – مانند یک لاک پشت – و سپس رها کن. می‌توانی این کار را چند بار تکرار کنی. یادت باشد که ریتم نفس کشیدنت را حفظ کنی و منظم تنفس شکمی را انجام دهی.
  • پشت: اکنون به کمرت قوس بده و سعی کن شانه‌هایت از پشت، یکدیگر را لمس کنند، این حالت را چند ثانیه نگه دار و سپس رها کن.
  • معده: معده‌ات را به داخل شکمت بکش و سه ثانیه نگه دار، سپس آن را رها کن.
  • بازوها: برای شل کردن بازوها، آنها را در هوا بلند کن، طوری دستانت را بالا بکش که انگار می‌خواهی سقف را لمس کنی و سپس به آرامی آنها را پایین بیاور.
  • دست‌ها: برای دست‌هایت، مشت‌هایت را گره کن و وانمود کن که چیزی را محکم در دستانت می‌فشاری، انگار داری با دستانت آب لیمو را می‌گیری.
  • پاها و انگشتان پا: انگشتان پا را کاملا جمع کن و سپس آنها را رها کن. احساس خوبی از گرم بودن را در حالی که هر یک از عضلات خود را شل می‌کنی، می‌توانی درک کنی.

پس از اتمام تمرین، از کودک خود بخواهید چند نفس عمیق بکشد و از احساس آرامش لذت ببرد.

7. کمک به دیگران

اغلب اوقات، وقتی کسی برای دیگران مفید است، ممکن است متوجه شود که خودش احساس خوشبختی بیشتری می‌کند! کمک به دیگران باید در شرایطی استفاده شود که کودک شما احساس غمگینی، تنهایی یا عصبانیت می‌کند یا زمانی که نیاز به تشویق دارد.

برای تمرین کمک به دیگران، تنها چیزی که کودک شما نیاز دارد، کاغذ، خودکار یا مداد و مغز شماست! اولین قدم فکر کردن به افراد یا حیواناتی است که می‌توانند از کمک استفاده کنند. سپس شما و فرزندتان می‌توانید راه‌هایی را که می‌توانید مفید باشید بیابید. برخی از ایده‌ها عبارتند از:

  • خواندن کتاب برای خواهر یا برادر کوچکتر، پسر عمو یا دوست
  • اهدای غذا به نیازمندان
  • تمیز کردن زباله در محله خود یا در ساحل
  • داوطلب شدن در پناهگاه حیوانات
  • کمک به اعضای خانواده یا همسایگان در کارهای حیاط
  • پیشنهاد نگهداری از کودک برای خانواده یا دوستان (زمانی که فرزند شما به اندازه کافی بزرگ شده باشد!)
  • آوردن یک میان وعده یا خوراکی برای فردی که بیمار است
  • تعریف کردن از یک دوست یا همکلاسی
  • ساخت کارت پستال برای بچه‌ها در بیمارستان یا مدرسه

به زودی، فرزندان شما متوجه خواهند شد که کمک به دیگران به آنها کمک می‌کند تا احساس خوبی داشته باشند!

8. پیدا کردن زمان برای صحبت کردن

کودکان معمولاً برای شروع یک مکالمه دشوار یا ناراحت کننده با مشکل مواجه می‌شوند. وقتی با هم کاری انجام می‌دهید، زمان‌هایی را برای صحبت با فرزندان خود پیدا کنید. این می‌تواند شامل زمانی باشد که شما در حال تهیه غذا هستید. از آنها دعوت کنید تا در آشپزخانه به شما بپیوندند. زمانی را برای نشستن پشت میز برای صرف غذا در نظر بگیرید. اگر در جایی رانندگی می‌کنید، آن هم زمان خوبی است. وقتی کودکان مجبور نیستند مستقیماً به شما نگاه کنند یا برای صحبت در مورد احساسات یا تجربیات خود تحت فشار نباشند، تمایل بیشتری به اشتراک گذاری احساساتشان دارند.

9. تشویق به بازگشت به فعالیت‌های قبلی

در طول کرونا، بسیاری از فعالیت‌های کودکان به تعویق افتاد یا لغو شد. برخی از بچه‌ها پس از مدت‌ها تماس اجتماعی کم، نگران بازگشت به فعالیت‌هایی هستند که قبلاً از آنها لذت می‌بردند. بسته به توصیه‌های بهداشتی محلی خود، فرزندان خود را تشویق کنید تا یک فعالیت یا ورزش مورد علاقه جدید یا قبلی وارد شوند. اگر فرزندان شما مقاومت می‌کنند، یک جدول زمانی برای ارزیابی مجدد احساسات آنها تعیین کنید. به عنوان مثال، از فرزندان خود بخواهید قبل از تصمیم گیری نهایی، این فعالیت را به مدت دو هفته امتحان کنند. این کار برای آنها خوب است و بیشتر آنها وقتی دوباره شروع به کار کنند متوجه می‌شوند که از آن لذت می‌برند.

10. به کودکان حق انتخاب بدهید

کودکان انتخاب‌های کمی دارند. در صورت لزوم به آنها اجازه دهید تا انتخاب‌هایی داشته باشند. این ممکن است شامل این باشد که از آنها بپرسید برای شام چه بخوریم، چه فیلمی نگاه کنیم، چه بازی انجام دهیم و… این کار به کودک شما اعتماد به نفس می‌دهد و استرس کودکی او را کاهش می‌دهد.

11. پیدا کردن طنز در زندگی روزمره

خنده نه تنها خلق و خو بد را کاهش می‌دهد، بلکه پاسخ استرس بدن را نیز فعال و تسکین می‌دهد. با تماشای کمدی، خواندن کمیک یا جوک، بازی کردن و کمک به یکدیگر در یافتن طنز زندگی روزمره، راه‌هایی برای خندیدن با فرزندان خود بیابید تا استرس کودکی را در آنها کاهش دهید.

12. تشویق به رژیم غذایی سالم و عادات خواب

بچه‌های خسته یا گرسنه به ندرت خوشحال می‌شوند. اطمینان حاصل کنید که رژیم غذایی کودکان شما شامل ترکیبی از میوه‌ها و سبزیجات، غلات کامل و پروتئین‌های بدون چربی را دارد تا آنها را سیر نگه دارد. کمبود خواب نیز می‌تواند باعث واکنش‌های بیش از حد یا طغیان‌های عاطفی شود، بنابراین یک روال قبل از خواب را دنبال کنید تا مطمئن شوید که فرزندانتان هر شب به اندازه کافی می‌خوابند. سعی کنید عادات خوب خوابیدن مانند خاموش کردن تلویزیون و تلفن‌ها و کنار گذاشتن وسایل الکترونیکی را تشویق کنید.

13. کمک گرفتن از معلمان

با بازگشت بچه‌ها به کلاس‌های درس، از فرصت استفاده کنید و با معلمان تماس بگیرید. از وضعیت فرزندانتان بپرسید، آیا آنها دوست پیدا می‌کنند یا معلم متوجه مشکلی بین فرزندان شما و سایر دانش آموزان شده است. اغلب، کودکان در مورد مسائلی که در مدرسه دارند به والدین خود نمی‌گویند، زیرا ممکن است احساس خجالت کنند. گاهی اوقات والدین از اینکه متوجه می‌شوند فرزندانشان در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد شگفت‌زده می‌شوند. معلمان و کارکنان مدرسه می‌توانند چشم و گوش شما باشند به شما بگویند که فرزندتان چه چیزهایی را تجربه می‌کند.

14. سلامت روان خود را مدیریت کنید

اگر با سلامت روان خود دست و پنجه نرم می‌کنید و خودتان نیز درگیر اضطراب و استرس شدید هستید، به سختی می‌توانید به مدیریت استرس کودکی فرزندتان کمک کنید. بنابراین بهتر است قبل از هر اقدامی، استرس خودتان را مدیریت کنید، این مقاله را نیز مطالعه کنید، به شما کمک خواهد کرد: راهکارهای علمی رفع استرس

کلام آخر

ممنون که تا پایان ما را همراهی کردید، امیدواریم راهکارهایی را که برای کاهش استرس کودکی به شما معرفی کردیم امتحان کنید و نتیجه بگیرید. اگر نظر یا سوالی دارید خوشحال می‌شویم با ما در میان بگذارید.

منابع:

tenethealth.com

health.choc.org

mayoclinichealthsystem.org

unicef.org